PAVEL PEPPERSTEIN

Στα πρωτότυπα, αλληγορικά σχέδια και έργα ζωγραφικής του Pavel
Pepperstein βλέπουμε πολιτικά και πολιτιστικά σύμβολα να τοποθε-
τούνται σε φανταστικά τοπία και σενάρια. Στην ενότητα δώδεκα υδατογραφιών με τίτλο Αγία Πολιτική (2013), που παρουσιάζεται στην έκθεση, ο καλλιτέχνης σχολιάζει την κατάσταση του σύγχρονου κόσμου με ίσες δόσεις σαρδόνιου πνεύματος, χιούμορ, σουρεαλισμού
και κριτικής. Δυσλειτουργίες του καπιταλισμού και της δημοκρατίας, δοκιμασίες της Ευρώπης και είδη που απειλούνται με εξαφάνιση μεταμορφώνονται σε εικαστικές ιστορίες μέσα από το χαρακτηριστι-
κό ελικοειδές, περίτεχνο και πολύχρωμο στιλ του καλλιτέχνη. Βλέπουμε την τεχνολογική πρόοδο να καταστρέφει τον κόσμο και την Ευρώπη να παρενοχλείται από Αμερικανούς, Κινέζους, Ρώσους,
Μουσουλμάνους και Ταλιμπάν, ενώ η τύχη των απειλούμενων ειδών συγκρίνεται με το Ολοκαύτωμα. Έτσι, η πολιτική διάσταση παρεισφρέει στην αισθητική. Οι εξόχως ευφάνταστες υδατογραφίες
του, φτιαγμένες με μαεστρία και λεπτότητα, συνδέουν τη Ρωσική Πρωτοπορία με την παραδοσιακή τοπιογραφία, την ποπ αρτ, το στυλ των κόμιξ και τις εικονογραφήσεις παιδικών βιβλίων. Όπως λέει ο
ίδιος ο καλλιτέχνης, «προσπαθώ να υιοθετήσω μια παιδική –ή ακόμα και παραμυθένια– προσέγγιση της πολιτικής πραγματικότητας», ενώ ο ίδιος προσθέτει: «σήμερα δεν είναι εύκολο να βρεις την πνευματική ελευθερία και το γεγονός αυτό υπαγορεύει τη στροφή σε μια πιο αφελή, παιδική τρόπον τινά γλώσσα ανεπεξέργαστων συναισθημάτων, στην
οποία είναι δυσκολότερο να ασκηθεί έξωθεν επιρροή ή έλεγχος». Ο Pepperstein (ψευδώνυμο του καλλιτέχνη) δημιουργεί παράδοξες ιστορίες και τις σχολιάζει με αινιγματικά, προφητικά ή διεισδυτικά
κείμενα, γραμμένα με τον κομψό, ελικοειδή γραφικό χαρακτήρα του. Το έργο του είναι μια κριτική της πολιτικής ιστορίας, στην οποία συνδυάζει αλληγορικά και σουπρεματιστικά σχήματα με την ου-
τοπική αισθητική της Ρωσικής Πρωτοπορίας και της σοβιετικής διαστημικής εποχής. Υφαίνει αυτές τις εικαστικές αναφορές σε πρωτότυπες ιστορίες, με παιγνιώδη κονσεπτουαλισμό, δημιουργώντας έργα που εκπροσωπούν αυτό που ο ίδιος ονομάζει «ψυχεδελικό ρεαλισμό». Το έργο του μεταδίδει «μια αίσθηση ουτοπίας ή την επιθυμία της ουτοπίας», κυρίως όμως παραπέμπει στην επιθυμία για αλλαγή.