OLAV WESTPHALEN

Ένας λαβύρινθος από τούνελ και σπηλιές, φτιαγμένα από τρία στοι-
χεία σε αέναους συνδυασμούς: πέτρα, λάσπη, δοκάρια. […] Κάτοικοι:
φτιαγμένοι με τα υλικά με του αρχιτεκτονικού τοπίου. Δυσδιάκριτες
οι γραμμές που χωρίζουν το έμψυχο από το άψυχο […] μια σειρά από
συγκεκριμένες αφαιρέσεις, ένα σπονδυλωτό αλφάβητο. Όλα τα γεγο-
νότα μπορούν να επεξηγηθούν. Εδώ, ένα παιδικό πάρτι ή ο τόπος ενός εγκλήματος μπορούν να μοιάζουν με νεωτεριστικό γλυπτό […] τα ημι-αφαιρετικά, ξύλινα παιχνίδια των σχολείων Waldorf.
[…] Η απόκλιση στις μορφές των διαφορετικών μέσων προκαλεί συγκρίσεις: έχουν τα έργα ζωγραφικής μεγαλύτερη παρουσία από τις ψηφιακές εικόνες; Μήπως αμφότερα ψυχορραγούν οδεύοντας σε
μια οιονεί ύπαρξη; […] Χάρη στην εύκολη μεταφρασιμότητα από τη ζωγραφιά στο εικονικό αντικείμενο και από εκεί στο πρωτότυπο, το εικονικό αποκτά αλλόκοτη αληθοφάνεια, ενώ η φυσική πραγματικό-
τητα αποκτά μια απτή ενδεχομενικότητα. […] Όχι με τη μορφή μιας κριτικής ή αποδόμησης της ιδεολογίας (μέσω κριτικής της γλωσσικής αναπαράστασης), αλλά στην άμεση, αισθητηριακή εμπειρία. […] Πώς
να βρεις τον προσανατολισμό σου υπό αυτές τις συνθήκες; Με τι θα μοιάζει η σάτιρα, η φορμαλιστική γλυπτική/προσωπική αφήγηση; Πώς θα μοιάζει η πολιτική μέσα στα τούνελ; […] Κατανόησε τις πα-
ράλληλες αφαιρέσεις των χρηματαγορών, των ψηφιακών χώρων, της νεο-φορμαλιστικής τέχνης. […]
Η σπηλιά του Τομ Σόγιερ (ο μίτος της Αριάδνης), η Χώρα των Θαυμάτων της Αλίκης, το Ουράνιο Τόξο της Βαρύτητας, ο λαβύρινθος των Βιετκόνγκ, το Minecraft […] εικόνες από τούνελ στη Γάζα. […] Μια
τρύπα στο έδαφος καταλήγει στην «Sketchland», το παράξενο βασίλειο στην ομώνυμη σάτιρα του Charles Dickens, όπου οι άνθρωποι διέπονται από τους νόμους της ζωγραφικής και τα μέρη του σώματός τους μπορούν να σβηστούν χωρίς να πεθάνουν.
[…] Σωληνοειδής όραση: οι ενημερωτικές σφαίρες στις οποίες κατοικούμε. Δεν κάνουμε αναζήτηση στο διαδίκτυο, αλλά επισκεπτόμαστε τις ιστοσελίδες που αποτυπώνουν τις προτιμήσεις μας βάσει προηγούμενων αναζητήσεων […] ένας κόσμος που επεκτείνεται αέναα αλλά παράλληλα γίνεται όλο και πιο στενός. […] Το «κενό ανιχνευσιμότητας» αναφέρεται στα όρια που θέτει ο νόμος στο μέγε-
θος των εικόνων που μπορούν να δώσουν οι δορυφόροι (50 x 50 εκ.) Μετατρέπει κάθε ανθρώπινη μορφή που παρατηρείται από ψηλά σε ένα μοναδικό, γκρι πίξελ, που δεν ξεχωρίζει από τα διπλανά πίξελ, τα οποία μπορεί να εκπροσωπούν κτίρια, μηχανές ή το τοπίο.

Olav Westphalen