NEDKO SOLAKOV

«Η πρόκληση της νεωτερικότητας είναι να ζεις δίχως ψευδαισθήσεις μα και δίχως απογοήτευση», Antonio Gramsci
Ο Nedko Solakov μεγάλωσε στη Λαϊκή Δημοκρατία της Βουλγαρίας, ένα κράτος-δορυφόρο της Σοβιετικής Ένωσης την περίοδο 1944-1990, οπότε γνωρίζει καλά πώς να αναγνωρίζει και να χρησιμοποιεί το υπονοούμενο.
Η εμπειρία αυτή είναι βέβαιο ότι συνέβαλε στη διάπλαση του καλλιτέχνη,στην ασυγκράτητη φαντασία και στο σκοτεινό, υπο-
χθόνιο χιούμορ που συναντάμε στα περισσότερα έργα του. Τα στοιχεία αυτά εκφράζονται ίσως κατεξοχήν στα πανέμορφα, αλληγορικά, βασισμένα σε κείμενα σχέδιά του, που διερευνούν την ανθρώπινη
κατάσταση, τους παραλογισμούς της ζωής και την ύπαρξη εν γένει. Στα έργα αυτά πλάθει τον δικό του αναρχικό κόσμο, στον οποίο το άτομο βρίσκεται στο έλεος τραγικών αλλά και αλλόκοτων γυρισμάτων της τύχης, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει τις αμφισημίες και τα παράδοξα που διέπουν τη ζωή αλλά και τους σκοτεινότερους φόβους του. Στον κόσμο του Solakov η φαντασία είναι αχαλίνωτη και δεν υπάρχουν κανόνες. Τα πάντα μπορούν να συμβούν και άρα θα συμ-
βούν. Το έργο του είναι αντιφατικό και συνάμα ταυτολογικό, άλογο, ειρωνικό, συχνά παράλογο αλλά παρ’ όλα αυτά λογικό, βαθυστόχαστο και ευφυώς χιουμοριστικό. Κάτι που μοιάζει προς στιγμήν και εκ πρώτης όψεως αφελές, πολύ σύντομα αποκαλύπτει αναρίθμητα, βαθύτερα επίπεδα νοήματος και μια φιλοσοφική αντίληψη της ζωής. Στην κριτική του προσέγγιση έναντι της κοινωνίας και των ανθρώπων ο Solakov εκφράζει πάντοτε το όραμά του από μια ιδιόρρυθμη
οπτική, παρουσιάζοντας απίθανα σενάρια που αποκαλύπτουν βαθύτερες αλήθειες. Αποδίδει σκέψεις και συναισθήματα στα πράγματα που μας περιβάλλουν, κάτι που του χαρίζει την ελευθερία να στοχάζεται πάνω στο ερώτημα «ποιο είναι τελικά το νόημα της
ζωής;». Στο έργο του Ψευδαισθήσεις (2014), το οποίο δημιούργησε ειδικά για την Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης, ο Solakov διευρύνει την έννοια της ψευδαίσθησης. Συχνά της δίνει ανθρωποκεντρική μορφή ή την μεταμορφώνει σε κάποιο «πράγμα» που μας φέρνει αντιμέτωπους με κάθε τι καταπιεσμένο, κατασκευασμένο, φοβερό ή ενοχλητικό. Στην ενότητα αυτη φαντασιώσεις, προβολές, ψευδαισθήσεις και φόβοι
παίρνουν τη μορφή αληθινών πραγμάτων ή όντων, ικανών να σκέφτονται, να μιλούν, να ονειρεύονται και να βαδίζουν. Σε ορισμένες περιπτώσεις κρύβονται μέσα σε μια σκέψη ή παρουσιάζονται σαν κάτι που θα μπορούσε να είναι μια πραγματική, απτή ψευδαίσθη-
ση, λόγου χάρη σαν μια γραμμή που παριστάνει τον ορίζοντα. Παράλληλα, οι χαρακτήρες και οι σκέψεις που κατοικούν σε αυτόν τον μικρόκοσμο στοχάζονται πάνω στην ηθική, το καλό και το κακό, την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης και τα ψυχολογικά βάρη
που όλοι μας κουβαλούμε και αντιπαλεύουμε σε ολόκληρη τη ζωή μας.