DAVID BROGNON & STÉPHANIE ROLLIN

Οι καλλιτέχνες David Brognon και Stéphanie Rollin δουλεύουν συνεργατικά, ακολουθώντας διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές προσεγγίσεις ως προς την καλλιτεχνική δημιουργία. Ο Brognon δημιουργεί με βάση το ένστικτο και βλέπει την πράξη της δημιουργίας σαν παιχνίδι. Η Rollin χαρακτηρίζεται από μια ποιητική ευαισθησία και ακολουθεί μια περισσότερο θεωρητική προσέγγιση. Ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο αυστηρά μινιμαλιστικό έργο τους είναι η ευαίσθητη αντίθεση ανάμεσα στον υλικό και άυλο κόσμο. Οι εγκαταστάσεις και τα βίντεο που δημιουργούν καθορίζονται από το ενδιαφέρον τους για τα περιθωριακά θέματα και τα ζητήματα που
αφορούν το κοινωνικό περιθώριο. Παίζοντας με διφορούμενα νοήματα και πολλαπλές αναφορές, το έργτους φέρνει το κοινό αντιμέτωπο με αμφιλεγόμενες καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από την ένταση ανάμεσα στις ατομικές εμπειρίες και τις κοινωνικές
συμβάσεις.Εδώ, το ενδιαφέρον τους για τη μελέτη των απάνθρωπων συστημάτων εγκλεισμού και ελέγχου αποτυπώνεται σε ένα έργο για το σύστημα των φυλακών, το οποίο παραπέμπει παράλληλα στους περιορισμούς της ύπαρξής μας σε μια αποξενωμένη κοινωνία. Στο 8τμ Μοναξιάς (2012-2013) αναλύουν διεξοδικά και ορίζουν τη σχέση ανάμεσα στονχρόνο και τον χώρο υπό συνθήκες εγκλεισμού. Ένα
δωμάτιο οκτώ τετραγωνικών, όσο ένα τυπικό κελί φυλακής, ορίζει τις χωρικές παραμέτρους του έργου.
Στο εσωτερικό, βλέπουμε ένα μεγάλο, όρθιο ρολόι, φτιαγμένο από αλουμίνιο, που είναι εξοπλισμένο με έναν ανιχνευτή κίνησης. Μόλις μπει κάποιος στο δωμάτιο, το ρολόι σταματά, για να ξεκινήσει όταν
το δωμάτιο μείνει και πάλι άδειο. Το ρολόι δουλεύει μόνο όταν δεν υπάρχει κανείς στον χώρο. Μετρά τον χρόνο ενός φυλακισμένου που εκτίει την ποινή του σε ένα κελί δύο επί τέσσερα. Με τον τρόπο αυτό, η
εγκατάσταση συνενώνει δύο αλληλένδετα στοιχεία: τα όρια του εγκλεισμού και το πέρασμα του χρόνου. Ερχόμαστε σε επαφή με έναν κόσμο όπου όχι μόνο ο χρόνος μοιάζει να παγώνει, αλλά και όπου η ίδια η έννοια του χρόνου υποβιβάζεται σε ένα πολύ περιορισμένο πλαίσιο, αυτό της φυσικής ύπαρξης στον κόσμο. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, η μοναδική απόδραση είναι με τον νου.