ANNIKA KAHRS

Ένα κομψό δωμάτιο εποχής, με έναν τεράστιο πολυέλαιο να κρέμεται
από το ταβάνι και ένα μεγάλο πιάνο με ουρά στο βάθος. Διάσπαρτα στον χώρο κλουβιά πουλιών όλων των μεγεθών και σχεδίων. Ο αέρας γεμίζει από το δυνατό τιτίβισμα και το κελάηδισμα πολύχρωμων ωδικών πτηνών όλων των ειδών: παπαγάλοι, καναρίνια, σπίνοι.
Η σκιά του ήλιου σχηματίζει γεωμετρικά σχήματα στο πάτωμα. Μια ειδυλλιακή, γαλήνια ατμόσφαιρα επικρατεί στο δωμάτιο. Τότε, ένας πιανίστας μπαίνει στο δωμάτιο, υποκλίνεται στο κοινό των πουλιών, κάθεται στο πιάνο και αρχίζει να παίζει το κομμάτι του Franz Liszt, Κήρυγμα του Αγίου Φραγκίσκου στα Πουλιά. Σύμφωνα με τον θρύλο, ο Άγιος Φραγκίσκος είχε κηρύξει στα σπουργίτια που συνάντησε στους αγρούς. Η σκηνή έχει απαθανατιστεί πολλές φορές στην ιστορία της τέχνης, με πιο αξιοσημείωτο τον πίνακα του Giotto Κήρυγμα του Αγίου
Φραγκίσκου στα Πουλιά. Ο Liszt επένδυσε τη σκηνή με ήχο, σε μια σύνθεση που μιμείται το κελάηδισμα των πουλιών, με διαδοχικές τρίλιες και τρέμολα, που παύουν μόλις αρχίζει ο Άγιος Φραγκίσκος το
κήρυγμά του, οπότε τα πουλιά σταματούν το τραγούδι για να ακούσουν τα λόγια του. Αυτή η ανάμιξη μουσικής, θρύλου και τιτιβίσματος δημιουργεί ένα βροντερό υβρίδιο, συγκινητικό και βαθύ συνάμα. Η απλότητα του τιτιβίσματος τονίζει την αιθέρια περιπλοκότητα της μουσικής του Liszt. Ο Gramsci, που είχε περιγράψει τον Άγιο Φραγκίσκο σαν «κομήτη στο καθολικό στερέωμα», είχε αναμφίβολα εντυπωσιαστεί από την ανθρωπιά και την ταπεινότητά του, που βρίσκουν απήχηση στη μουσική. Η χαρούμενη φλυαρία των πουλιών, οι στροβιλιζόμενοι ήχοι του πιάνου και η μεγάλη δύναμη της καλλιτεχνικής δημιουργίας σε όλες τις μορφές της, καθώς υπερίπταται της πεζότητας και των ανθρώπινων ελαττωμάτων, όλα στέλνουν ένα συμβολικό μήνυμα αισιοδοξίας.